دکترای آی تی با گرایش سلامت که در پادکست جافکری از او با لقب دایی یاد می شود ،می گوید طبق آمار سازمان جهانی بهداشت اگر میانگین متوسط عمرافراد بشر را در کرهء زمین 74الی75 سال بدانیم این معادل666،666 ساعت در طول عمر هر کسی به شمار می رود وما 222،222 ساعت آنرا خواب هستیم اما زمانی که برای ما باقی می ماند معادل 444،444 ساعت است که برای انجام هر کاری کفایت می کند ،ودرمورد کمی عمر ونبود وقت کافی برای عبادت کردن که از طرف جهنمیان ارائه می شود قرآن در سوره فاطر آیهء37 می فرماید؛آنها در دوزخ فریاد می زنند پروردگارا مارا خارج کن تا عمل صالحی انجام دهیم غیر از آنچه که انجام داده ایم،در پاسخ به آنان گفته می شود؛آیا شما را به اندازهء هر کس که اهل تذکر است ودر آن متذکر می شود عمر ندادیم وانذار کنندهء الهی به سراغ شما نیامد؟اکنون بچشید که برای ظالمان هیچ یاوری نیست.
در روایتی که از امام معصوم (یا امام صادق ویا امام باقر علیه السلام)آمده اینست که شخصی پول وثروتی را خدمت یکی از این دو بزرگوار می گذارد واز ایشان می خواهد که در قبال آن خانه ای برایش بخرند ومدتی می گذرد پس این شخص مطالبهء سند خانه ای که قرار بوده برایش خریداری شود را می کند وامام میفرماید باغی است به این تعاریف که مثلا یک سمت آن دیوار به دیوار باغ رسول الله است وطرف دیگرش باغ امیرالموءمنین و... وسپس به او می گوید راضی شدی آن شخص راضی می گردد وپس از مرگش کاغذی روی قبر صاحب پول کاغذی پیدا می شود مبنی بر تاءکید بر درستی گفتار امام معصوم.
این موضوع نمی تواند درست باشد چرا که ازامام صادق علیه السلام روایت شده ما اهل بیت آنقدر امانت دار هستیم که اگر به فرض محال شمشیری را که امیرالموءمنین را با آن به شهادت رسانیده اند نزد ما به امانت بگذارند وبعد بخواهند آنرا بگیرند بروند برای به شهادت رسانیدن ایشان ما امانتی که گرفته ایم به صاحبش بر می گردانیم ودر روایت مشهور دیگری آمده که امام صادق 1000 درهم یا دینار به شخصی می دهد تا برای ایشان تجارت کند وآن شخص در شهر مقصدش گرانفروشی می کند وامام 1000 دینار یا درهم خود رااز پولی که آن شخص آورده وبیش از انتظار بوده بر می دارند ومابقی را وا میگذارند(پس از شنیدن ماجرا از زبان آن شخص).بنابراین در مورد روایت اولی باید گفت کذب محض است تنها برای گرم شدن مجالس آن را جعل کرده اند ومی خواسته اند مقام امام معصوم را بالا ببرند که گرفتار این عمل گردیده اند ؛به زمینت میزند دوستی نادان.
کتاب هایی که به خوانندگا نشان راه ورسم برخورد با دیگران را یاد می دهند از جمله،آئین دوستیابی آیاراه را به خطا نرفته اند؟ چرا که تاءثیر ثروت افراد را در روابط اجتماعی در نظر نمی گیرند،بارها نوشته ام این روایت از علی علیه السلام را که در نهج البلاغه از او نقل شده؛فقیر در شهر خود (بین خویشاوندان خود)غریب است وثروتمند در غربت عزیزویا اصلا چرا آن بزرگوار می فرماید؛خشم خدا بر کسی است که بین ثروتمندان وفقرا تبعیض بگذارد(به واسطهء ثروت ثروتمندان)،واین خود جای سوءال دارد،در جایی که کتب مروج موفقیت به خوانندگانشان می گویند به وجودوصحبت های افرادی مانند خودتان بی توجه باشید،چون چیزی که به آن بر شما برتر باشند ندارند.
لینکلن می گوید؛قضاوت نکنید،تامورد قضاوت قرار نگیرید.
کنفسیوس می گوید؛به برف روی بام همسایه ات اعتراض نکن،درحالی که جلوی درب خانه ات کثیف وپر برف است.
فرانکلین می گوید؛من بدگویی هیچکس را نمی کنم وفقط از خوبی های آنها صحبت می کنم.
(بر گرفته از کتاب صوتی آئین دوست یابی اثر دیل کارنگی)
اما،ازامام علی علیه السلام در نهج البلاغه اینطور نقل شده؛هرگاه در مورد دیگران چیزی را بگویی که می دانی ،آنها دربارهء تو چیزی را می گویند که نمی دانند.(به زبان ساده تراگر غیبت دیگران را بکنی،نه تنها مورد غیبت آنان قرار می گیری چه بسا مورد تهمت هم قرار بگیری).
اگر این عبارت(دربارهء زندگی بودا پس از ترک ثروت و فقر) را درگوگل جستجو کنید و واردداستان زندگی بودا وچگونگی رسیدن به نیروانا از تحول فردی شوید،به 4 حقیقت آئین بودیسم می رسید که همان،1.زندگی تمامی رنج وعذاب است وگریزی از آن نیست و2.تمامی رنجی که در زندگی می کشیم از یک چیز است؛زیاده خواهی آدمها و3.چون رنج یک علت قابل شناسایی دارد پس می تواند پایانی هم داشته باشد.4.به 8قسمت تقسیم می گردد که آنها عبارتند از اصل اول؛شناخت درست ودوم؛نیت درست وسوم؛گفتار درست وچهارم کردار درست وپنجم؛معاش وشغل درست وششم؛کوشش درست وهفتم؛اندیشهء درست وهشتم؛تمرکز درست .
حال به این گفتهء علی علیه السلام اشاره کرده ومی گذرم که در نهج البلاغه از اونقل شده؛تمام خوبی های دنیا را در بی نیازی ازآنچه که در دست مردم است از ثروت دنیا یافتم.