به طور کلی سود سرمایه با ارزش مقدار سرمایه ای که به کار رفته،تعیین می شود ونسبت به سرمایه یا کم است ویا زیاد.از اینرو در قیمت کالاها،سود سرمایه یکی از عناصر متشکله است،که به طور کلی با مزد کار فرق دارد وبا اصول کاملاً متفاوتی تعیین می شود.
باید توجه داشت که ارزش حقیقی اجزاء مختلف قیمت،با مقدار کاری که هر کدام می توانند خریداری کرده ویا در اختیارداشته باشند،اندازه گیری می شود،کار نه تنها ارزش آن قسمت ازاجزاء قیمت را که مربوط به کار است اندازه گیری می کند،بلکه آنچه مربوط به اجارهء زمین وآنچه مربوط به سود سرمایه است نیز می سنجد.
معمولاً در جوامع مترقی،برای مهارت بیشتر وکار سخت تر به صورت مزد کارگران،مبلغی منظور می شود.وچیزی از همین قبیل هم،باید احتمالاً در دوران های اولیه وغیر متمدن اتفاق افتاده باشد.در چنین حالتی کل محصول کار به کارگر تعلق دارد ومقدار کاری که معمولاً برای بدست آوردن یا تولید هر نوع محصول به کار رفته است،تنها عاملی است که می تواند مقدار کاری که باید معمولاً بخرد یا در اختیار داشته باشد ویا مبادله کند،تعیین کند.
اما با اینکه در استقرار اجارهء دائمی،یا حتی در واگذاری دراز مدت خانه ها،تمایز میان قیمت حقیقی وقیمت اسمی ،ممکن است مفید باشد،ولی در خرید وفروش یعنی داد وستد عادی ومعمولی زندگی مردم این تمایز چندان مفید نیست.بنابر این چون قیمت اسمی ویا قیمت پولی کالا هاست که بالا خره عقلائی بودن ویا غیر عقلائی بودن همهء خریدوفروش ها را معین کرده وبدان وسیله تقریباً همهء داد وستد زندگی روزمره را که قیمت درآن موءثر است تنظیم می کند،عجبی نیست اگر بیشتراز قیمت حقیقی،بدان توجه می شود.
قیمت پولی کار،در همه جا خودش را با قیمت متوسط ویا قیمت عادی (نه قیمت های موقتی وفصلی)مایحتاج زندگی تطبیق می دهد.بنابراین با بالاتر رفتن قیمت کالاها در ادوار مختلف سطح دستمزد کارگران هم افزایش می یابد.بنا براین ظاهراً چنین مستفاد می شود که کار تنها مقیاس عمومی ویا مقیاس صحیح ارزش است ویا تنها معیاری است که بوسیلهء آن می توانیم ارزش کالاهای مختلف را همه وقت ودر همه جا با آن مقایسه کنیم.ما با مقادیر کار می توانیم با دقت وصحت زیاد قیمت کالاها را سال به سال وهمینطور قرن به قرن برآورد کنیم.
آمریکا=۳۷.۶۴ تریلیون دلار چین=۱۸.۳۱ تریلیون دلار ژاپن=۱۰.۲۳ تریلیون دلار بریتانیا=۳.۷ تریلیون دلار فرانسه=۳.۶ تریلیون دلار ایتالیا=۳.۲۷ تریلیون دلار آلمان=۲.۹۲ تریلیون دلار کانادا=۲.۳ تریلیون دلار هند=۲.۱۹ تریلیون دلار برزیل=۱.۷۱ تریلیون دلار
با توجه به مطلب بالا:
۳.۴ میلیارد نفر در جهان در کشورهائی زندگی می کنند که برای بهرهء بدهی،بیش از خدمات پایه ای،هزینه می کنند(وبلاگ نویس؛منظور این نتیجه گیری پایانی اینست:این افراد بیش از آنکه از خدمات پایه ای استفاده کنند(که باید توسط دولت ها برای عموم مردم به طور رایگان ارائه گردد) برای برخورداری از همان حداقل ها هم باید پول پرداخت کنند.).