۱.برای رهایی از تنبلی ،هدفمند زندگی کنید.
۲.روی اهدافتان متمرکز شوید(حداقل روزی ۲بار آن را مشاهده کنید وبخوانید.
۳.کارهایی را به صورت روزانه برای رسیدن به آن هدف انجام دهید(اگر نمی توانید درگیر عمل شوید به آخر کار فکر کنید واینکه با کارهای کوچک روزانه اهداف بلند مدت بزرگی را به دست می آورید وشعف حاصل شما را به عمل کردن برای رسیدن به خواسته هایتان کمک می کند.
۴.حتما کار عمیق یاد بگیرید زیرا به شما کمک می کند از کار کردن لذت بیشتری ببرید وراندمانتان را بالا ببرید واز تنبلی مصون بمانید.
۵.باید از روی لیست کار کنید.
۶.برای پایان کارتان یک پاداش ویا جایزه تعیین کنید وخودتان را متعهد کنید که تا کار را تمام نکرده اید از جایزه استفاده نکنید.
۷.مسیر رشدشان را بررسی کنید واز آن اطلاعات بدست آورید،اینکار به شما انگیزه می دهد که فردا وفرداهای بهتر وبیشتر وبا رانده مان بیشتر وبهتری کارکنید.
فقط باید مراقب باشیم همیشه تنبل نباشیم ،اگر استثنایی پیش آمد خودتان را رنج ندهید.
۱.نگاه مسئولانه به زندگیتان ودر زندگی داشته باشید.(تا شما برای موفق شدن نگاهتان به دیگران است،موفق نمی شوید).
۲.به نتایج ارزشمند اقدامات کوچک ایمان بیاورید.باید اینگونه فکر کرده وبه آن ایمان داشته باشید که انجام کارهای کوچک امروز آینده ما را با موفقیت همراه می کند.مثل قطعات یک پازل که در کنار هم به ما یک تصویری را نشان می دهند.
۳.هیچ موفقیتی اتفاقی نیست وشخص شما باید اقدام کنید.
۴.هر روز برنامه واهدافتان را مرور کنید تا احساس شعف کنید.
۵.به عملکرد روزانه خود امتیاز دهید.
۶.متمرکز وپیوسته عمل کنید(چون ما فرصت انجام تمام کارهایمان را نداریم).
۷.در زمانهای بی انگیزه گی با خودتان در صلح باشید.(زیرا هیچ کس نمی تواند بگوید،هیچ وقت بی انگیزه نبوده ام).
با فشار عصبی ای که دیگران به ماوارد می کنند ،چه کنیم؟
۱.مسئولیت پذیر باشیم،بدین معنی که دیگران میخواهند مارا ناراحت وعصبانی کنند امااینکه عصبانی شویم بر عهدهء خودمان است (برگرفته از کتاب تئوری انتخاب گلسر)
۲.وزن واهمیت انسانها را مشخص کنید،بدین معنی که از افراد غریبه بمانند دوستانتان انتظار نداشته باشید.
۳.بین کنش وواکنش فاصلهءزمانی ایجاد کنید.بدین معنی که در لحظه به کنش و بد رفتاری دیگران جواب ندهید.
۴.گاه نداشتن واکنش،یک واکنش ارزشمند است.
۵.بیش از اندازه به هیچ موضوعی اهمیت ندهید.
۶.اگر مسئلهء مهمی است که باید از طرف شما اصلاح شود.بر آن تمرکز کنید ودست به اصلاح آن بزنید.
نشخوار فکری بدین معنی است که یک اتفاق منفی وبد را از گذشته به تکرار به یاد بیاوریم ودر هر حالی که هستیم خود را به خاطر آن شماتت وسرزنش کنیم.
این کار باعث کاهش عزت نفس واعتماد بنفس در شما می گردد واگر تکرار شود به آن معتاد می شویم.وچون برای رهایی از هر وضعیت ناراحت کننده باید در مورد آن به آگاهی رسید در این مورد از خودتان سوءال کنید؛من در چه وضعیتی هستم؟وسپس به جای آن موضوع ناراحت کننده کانون فکری تان را تغییر دهید به یک مسئلهء عالی ومثبت.(ودلیل اینکار اینست که ناآگاهانه دچار به نشخوار فکری نشویم بلکه نسبت به آن ولحظهءوقوع آن آگاه باشیم وسپس آگاهانه آن را تغییر بدهیم.
وطریق دیگر اینست که آن واقعه ناراحت کننده ومنفی رابرروی کاغذ آورده وبانوشتن آنرا تحلیل کنیم.
حرف آخری ودرست این اپیزود دو نفری اینست که برای خود بودن وتوسعهءفردی باید در ابتدا علاقه های خود را بدانیم وبعد با پرورش آنها به شکوفایی برسیم.
اگر در زندگی از علاقه هایتان پیروی نکنید،زندگی می شود مشقت.
نبود خود واقعی عوارضی دارد از جمله سردر گمی درانتخاب شغل و پیدا کردن کار برای خودمان وبرای مواردی که درزیر ذکر میشود عامل مشترک همهء آنها اینست که استعدادها وتوانمندی های خود را نمی دانیم؛۱.اگر نسبت به شغلتان قرقر می کنید.۲.یا مدام شغل هایتان را عوض می کنید.۳.ویا هیچ برنامه وهدف خاص در زندگی ندارید.
علاقه هایی که دارید واقعی هستند وقابل اطمینان،چون علاقه از قلب برمی خیزد ونه ازمغز.
برای خوشی نباید منتظر پول بودبلکه باید از زمان استفاده کرد ومنتظر نماند
ودرانتها زندگی بدون پرداختن به علاقه ها به معنی مرده گی است.