روایات متعددی در بارهءنماز خواندن از معصومین وجود دارد به عنوان مثال نماز خواندنی که از روی عادت انجام شود به اندازهء بال پشه ویا مگسی برای خداوند ارزش ندارد.(علی علیه السلام،نهج البلاغه)ویا؛گاه نماز گذار از نمازش بهره ای غیر از سختی انجام آن را نمی برد(معصومین) واین بر میگردد به این گفته که آن نمازی مقبولیت در درگاه حق دارد که در سراسر روز وشب به تمام معنا تنهی علی الفحشاء والمنکر باشد(یعنی از انجام فواحش ومنکرات شخص را باارادهءخود او حفظ کند) چراکه اگر نظر قرآن حکیم تنها به جا آوردن نماز بود به جای اقیموا الصلاه (نماز را اقامه کنید)می فرمود اقراء الصلاه(نماز را بخوانید).
در قرآن آمده لیس للانسان الا ما سعی برای انسان چیزی نیست جز آنچه که برای آن تلاش کند .که هم می تواند شامل امور دنیوی باشد ویا اخروی ودر روایتی از چهارده معصوم نقل شده در دنیا پند دهنده ها زیادند پند گیرنده ها کم اند با داشتن این دو آیتم وقتی به تماشای فیلم های مختلف غربی می رویم میبینیم که با چه پشتکار وسعی وتلاشی برای رسیدن به خواسته های مادیشان کوشش میکنند ودر اکثر مواقع هم اگر به تمام آنچه می خواهند نمی رسند به قسمتی از آنچه که هدفشان بوده دست پیدا می کنند.
در این کتاب آمده در قلب موءمن دو حالت وجود دارد یکی خوف ودیگری رجاء(امید) اما چرا چنین است؟دلیل آن بر میگردد به این سخن پیامبر اکرم که فرمود بر نزدیکان به خالق هستی بیمناک باش وبترس(به عنوان مثال شیطان رجیم که در ابتدا از ملائک مقرب بود)وبر آنان که دورند ازنظر مقام در نزد پروردگار امیدوار باش از تطابق این دو روایت بر می آید که موءمن با توجه به خیر الامور اوسطهای پیامبر(بهترین کارها میانه روی در آنهاست)در حد واسط بین خوف از پروردگار و امید ورجاء به او یعنی در بهترین مکان از نظر خالق متعال قرار گرفته است.
عده ای با خرده گیری ویا حتی وهابیت با شدت با این امر مخالفت می کنند که از کتاب هایی مانند مفاتیح الجنان استفاده شود ولی دلیل این امر به این بر میگردد که بر اساس فتوای فقهای شیعه برای تعلیم واجبات فقیه مجتهد نمی تواند از متعلم خود پولی بگیرد ولی برای یاددادن مستحبات می تواند پولی وصول کند ودر بعد وسیع تر حق تاءلیف اینگونه کتابها به نویسندهءآن می رسد که در اصل به منظور تدریس مستحبات صورت گرفته است بنا براین اگر ما کتاب دعا را وسیلهء فیض الهی قرار دهیم ومانند قرآن بدانیم این درست نیست چنانکه حتی علی علیه السلام هم در واقعهء حکمیت گفت مرا که قرآن ناطقم پیروی کنید چراکه قرآن جز نوشته ای بردو پاره پوست نیست ومنظور آن حضرت قرآنهایی بود که لشگریان معاویه سر نیزه زده بودند ،ولی اگر ما به خواهیم به روش کتاب های مناجات به زیارت و سایر عبادات مستحبی بپردازیم ان مصداق دیگری است که به میل واراده خود فرد بستگی دارد وجای اشکال ندارد.
درقرآن به این اشاره شده که اگر تنها به پروردگار عالمیان سلام ودرود گفته شود قبول نمیشود مگر اینکه در دنباله آن به تمامی حزب او سلام ودرود گفته شود که در این صورت مورد قبول حضرت حق قرار می گیرد،دلیل این موضوع اینست که پروردگار عالمیان اهمیت وجودی و زحمات حزبش را به پرستندگان خود یاد آور میشود بدون اینکه به زحمات آنها نیازی داشته باشدویا به عبارتی لطف خود را که در سایهءزحمات بیدریغ آنها شامل حال آنان گردیده یادآور می شود برای روشن شدن این موضوع استناد من به آیه ای است که در قرآن آمده ومیگوید؛چون پروردگار ارادهء خلق چیزی را کند تنها میگوید موجود باش پس موجود می شود،ودر آیه الکرسی آمده حفظ دنیا برای او زحمتی ندارد(ولا یوءده حفظهما وهو العلی العظیم) پس پروردگار بنا به آیهء الله الصمد(پروردگار بی نیاز است) به هیچ عملی از بندگان خود نیاز ندارد اما چنان که منان اسم اوست بر گروهی از بندگان خاص خود به دلیل جهد وکوششان در راه حق وهم بنا به رحمت الهی اش اینگونه آنها را به مسئولیت گمارده واینچنین هم مورد سلام وتحیت سایر بندگانش قرار داده است