در روایتی از پیامبر آمده ؛اطلبوا العلم مهد اللهد(یعنی از هنگام نوزادی تا هنگامی که میمیرید دانش کسب کنید ودر جستجوی کسب دانش باشید)درقسمت 42 کتاب گویای جادوی فکر بزرگ این موضوع شرح داده شده است.در صورت تمایل می توانید به آن مراجعه فرمائید.
از امام علی علیه السلام اینطور نقل شده که پایان کار انسانها یا جهنم ویا جنت(بهشت ) است.و در قرآن ودر آیه الکرسی آمده ؛لا اکراه قد تبین الرشد ومن الغی(به این معنی؛راههای هدایت ورستگاری آشکار شد ونیز راههای ظلم وستمکاری نیز همینطور).
در کتاب گویای جادوی فکربزرگ قسمت40 به تفصیل در این مورد صحبت شده است.
در نهج البلاغه از علی علیه السلام اینطور نقل شده؛هر کس که به رفع واصلاح معایب خود مشغول باشد از پرداختن به عیوب دیگران غافل می ماند.وهمینطور از اوست که میفرماید؛فرصتها چون ابر در گذر هستند.اگر مایلید شرح کاملی در این مورد گوش دهید ،قسمت39 کتاب گویای جادوی فکر بزرگ را گوش ویا صفحهء320 الی330 این کتاب را مطالعه بفرمائید.
در این مورد از علی علیه السلام در نهج البلاغه اینطور نقل شده که؛هر چیزی از دست دادید ناراحت نباشید چرا که به اندازهءهمان چیز تجربه آموخته اید،اگر مایل به دانستن چند وچون این موضوع هستید به قسمت38 کتاب گویای جادوی فکر بزرگ گوش داده ویا صفحات 309 الی 320 این کتاب را مطالعه فرمائید.
حضرت علی علیه السلام دربارهء این موضوع در نهج البلاغه سخنانی دارد که به این مفهوم است که مدح دیگری سبب هلاکت او می گردد(منظور هلاکت شخصیتی است) واگر رمز وراز آن را می خواهید بدانید قسمت30 کتاب گویای جادوی فکر بزرگ را گوش داده ویا از صفحهء239 الی 247 ،این کتاب را بخوانید.