به نقل از روزنامهء دنیای اقتصاد مورخ بیست مردادماه ۱۴۰۵ هجری شمسی:
عزت الله ضرغامی با انتقاد تند از برخی روحانیون حکومتی مدعی شد ،تغییر رویکرد آنان از(سیاست ما عین دیانت ماست) به(دیانت ما عین سیاست ماست) به نا کارآمدی در اجرای آموزه های دینی منجر شده است.
رئیس پیشین صدا وسیما وعضو شورای عالی فضای مجازی بیان کرد:مطالبهء یک ماههء رهبر عزیز از دستگاههای حاکمیتی روحانیت به سر آمده است،جامعه منتظر گزارش آنان از علل ناکارآمدی در پیاده سازی آموزه های دینی است.
شخصاً معتقدم گرفتار ناترازی روحانیت هستیم...آنها اگر کلاً از (دین) حرف نزنند بهتر به اسلام خدمت کرده اند.
مورخ؛بیست ودوم مرداد ماه ۱۴۰۵ ه.ش از ایران جیب:
هزینهء ماهانه یک خانوادهء کارگری را حدود ۹۰ میلیون تومان در ماه وخط فقر را بیش از ۷۰ میلیون تومان اعلام می کنند.
به نقل از روزنامهء دنیای اقتصاد مورخ بیست ویکم مردادماه ۱۴۰۵ هجری شمسی:
نظام تک قطبی روابط بین الملل که درخدمت گروه محدودی از کشورها بود به گذشته می پیوندد،توازن قدرت به نفع مراکز رشد جدید در جنوب وشرق جهانی در حال بازآرایی است.
از دکتر محمود سریع اقلم(به نقل از اقتصاد نیوز در روزنامهء دنیای اقتصاد):
چوئی لای(وزیر امور خارجه ونخست وزیر چین در زمان رهبری مائو) دو درس تعیین کننده از بودائیسم وکنفیوس آموخته بود:فهمیدن دقیق یک موضوع تنها با رجوع بهfact قابل تحقق است واینکه (عمل) باید در قالب (شرایط )باشد.
هنری کسینجر می گوید:محک زدن عملکرد وموفقیت یک وزیر خارجه با این شاخص قابل شناسایی است که آنچه او در صحنهء خارجی انجام داده است،ابتدا در داخل مورد اجماع هیاءت حاکمه وافکار عمومی قرار گرفته باشد.
●هر دو نفر بالا در پی ثبات،نظم وتداوم بوده اند.
●هر ایده ای که نقد نشود،در معرض واکنش های متفاوت قرار نگیرد و چکش نخورد،ایده نیست بلکه جزمیت است.
نویسنده ای در نقد قرآن اینگونه اظهار نظر کرده(البته ایرانی نبوده وغربی است)او میگوید؛قرآن با سورهء حمد شروع شده که ازرحمت پروردگار در آن سخن رفته وبا غزوات وسریه ها(جنگ های قبیله ای به گفتهءنویسنده) پایان یافت.
دوستان عزیز از اسلام همان قدر برگیرید(البته در صورت تمایل وانتخاب خودتان)که می توانید همیشه به آن عمل کنید،در درستی این گفتار دو نقل قول از جملات قصارنهج البلاغه می آورم.اول:عمل کمی که همیشه انجام شود ،بهتر از عمل زیادی است که قطع شود.
دوم:زیاد شدن دانش اگر با عمل همراه نباشد برای شخص چیزی نیافزاید مگربر کفر وعناد.