در این سوره با توصیف کردن وضعیت قیامت ونشان دادن چگونگی آن ،براین تاکید دارد که اما اینها حادثه ای تنها نیست،به مانند دیگر کرات،بلکه در همین حال روح مرده گان به کالبد خاکی شان بر می گردد واز قاتلان دخترانی که در زمان جاهلیت ،زنده بگور می کرده اند،بازخواست می شود.
دانشگاه،پناهگاه سخن ممنوعه
ژاک دریدا،فیلسوف فرانسوی،دانشگاه را به مثابه؛مکانی برای امکان گفتارهای ناممکن می خواند،او در کتابی دانشگاه را برای امکان گفتن هر آنچه درجای دیگر ممنوع است،تعریف می کند(وبدون هیچ پیش شرطی برای بیان آن).
او در کتاب زوال دانشگاه،ناامیدانه دانشگاه را پایان معنا می داند.او معتقد است دانشگاه امروزه یک فرآیند اداری است،جایی برای صدور گواهینامه نه برای اندیشیدن.
این فیلسوف آلمانی،در کتاب ایده دانشگاه،دانشگاه را به مثابه فضای وجودی حقیقت،تعریف می کند وآنرا نهاد خود آگاهی انسان می شمارد.جائی برای پرسش از معنای هستی وامکان پذیر ساختن گفت وگویی عقلانی آزاد ومسئولانه،او بر استقلال دانشگاه از دولت وبازار تاکید می گذارد ومی گوید دانشگاه تنها زمانی می تواند مکان حقیقت باشد که از منطق قدرت رها شود،بنابراین دانشگاه عملاً به جایی برای شدن ونه صرفاً دانستن بدل می شود.
جان هنری نیومن؛براین عقیده است که اگردانشگاه به سمت مهارت گرایی صرف برود از مسئولیت خود در قبال پرورش ذهن وشکل دادن شخصیت اخلاقی انسان غافل می شود،بلکه دانشگاه جایی است که فرد یاد می گیرد؛چگونه فکر کند ونه اینکه فقط چه چیزی بداند،بنابراین دانشگاه به مثابه نهادی برای اندیشیدن است ونه ابزاری برای تولید نیروهای بازار.