ایده های بزرگ در جوامع بشری اگر چه مطرح است ولی در جوامع جایی پیدا نمیکند ،دلیل آن هم سطح متفاوتی از درک وشعور انسانی و میزان پایبندی افراد در انجام ان به صورت مستمر میباشد ،به همین دلیل است که در قرآن در آیهء46 ازسورهء 34 آن یعنی سبا اینطور آمده،بگو من فقط یه شما یک اندرز میدهم که دو دو وبه تنهایی برای خدا به پا خیزید.
ودراین دو اییت هم باید برای در امان ماندن ازدردسر نهایت دقت را کرد چنانکه در دنبال آیهء بالا آمده،سپس بیندیشید که رفیق شما هیچگونه دیوانگی ندارد.
و حتی مو عظه گری در درون آدمی که عقلش باشد میتواند دوست وکمک دهندهءاودرسختی های زندگی باشد ،چرا که همنشینی هیچکس او را از مسئولیت عملش در برابر خداوند بی نیاز نمیکند،چنانکه در دنبالهء ترجمهءاین آیه آمده است،او شما را از عذاب سختی که در پیش است جز هشدار دهنده ای (بیش)نیست.
حضرت رسول اکرم در جملاتی بیان میکنند که من توانایی آن را ندارم که به شما خیری برسانم ویا شری را دفع کنم واین در حالی است که علی علیه السلام می فرماید(در نهج البلاغه)که وقتی کارزار بالا میگرفت ونبرد بر ما سخت می گردید به حضرتش پناه می بردیم واودر میدان نبرد از همه به مبارزین کفار نزدیک تر بود.حکمت این گفته را باید در این بیان قرآنی جستجو کرد که می فرماید،اکثر آنان ایمان نمی آورند مگر اینکه مشرک هستند واز امام جعفر صادق نقل شده در شرح این جمله از کلام وحی آنان کسانی هستند که میگویند اگر فلانی نبود ما هلاک میشدیم واین به این معنا ست که اسباب و وسیله ای که پروردگار برای ایشان قرار داده تا از مشکلاتشان بیرون بیایند به جای مسبب الاسباب که خود حضرتش باشد گرفته اند وبا این توضیحی که داده شد متوجه می شویم که آن بزرگوار مردم را به سمت پروردگار راهنمایی کرده اند هما نطور که رسالتشان بوده و مردم را نهی کرده اند از اینکه ایشان را رب خویش فرض کرده واز شرک به خدا مصونشان گردانیده است.
جملهء لا سیف الی ذوالفقار و لا فتی الا علی حضرت محمد در جنگ خندق که در مدح علی علیه السلام آمده مبین این معنا است که علی علیه السلام جوانمرد است ولی دلیل بیان آن در زمان مبارزه با عمربن عبدود چه میتواند باشد؟این مدح پیامبر که از تمام صفات خوب علی علیه السلام فقط بر جوانمردی او تاءکید کرده با توجه به سخن دیگر آن حضرت که قبل از شروع مبارزهء آن دو فرمودند امروز تمامی ایمان در برابر تمامی کفر قرار گرفته آشکار میشود به اینکه علی علیه السلام با کشتن عمربن عبدود دارا بودن ایمان رابرای امت رسول اکرم پسندیده وپیروزی وظفر بر دشمن شمارهءیک امت اسلامی را به آنها فدیه داده که نتیجهء آن به جنت رفتن اهل ایمان است پس دراصل او جنت رابه اهل ایمان هدیه داده واز آنجا که هر بخششی نشان از جوانمردی بخشا یشگر دارد ،در اینجا پیامبر اورا به همین صفت ستوده که لا فتی الا علی(هیچ جوانمردی نیست جز علی علیهالسلام).
از آن حضرت نقل شده با وجود پروردگار دیگر مخلوقات را بشناس و قبلا گفتم که دلیلش کمی زمان عمر آدمی است ولی به این فکر می کردم که پس چرا در جملهء لا اله الا الله به شناخت خالق از مخلوقات اشاره شده تا امشب با خواندن بخش هایی از اسم اعظم خداوند در گوگل پی به این موضوع بردم که در چند آیهء قرآن به طور اخص این ترکیب به صورتی که امام به آن اشاره کرده اند می باشد که اسم اعظم پروردگار نیز هستند وآن عبارت این می باشد الله لا اله الا هو که در آیه الکرسی وآل عمران آیه های2و3و4 وسورهءنساء آیهء 87 وسورهء طه آیهء8 وسورهء تغابن آیهء13 آمده اند.
گروههای مخالف شیعهء اثنی عشری یابیان اینکه توسل به ائمهء اطهار مانند توسل مشرکین به بت هایشان است آنرا نوعی شرک می دانند ودلیلش هم همین اجبار به همراه نبردن کتب زیارتی به حج می باشد،اما حقیقت این امر چیز دیگری است وآنها تفسیر به رائ کرده وبه قیاس رائ داده اند،پر واضح است که آدمی برای رفتن به راهی وحتی سفر معمولی از کسی که این راه را رفته سوال وپرس و جو میکند و راهبر سفر کسی است که آن راه را پیشتر رفته باشد حال با توجه به این عبارتی که دکتر شریعتی از امام علی علیه السلام نقل میکند که میفرماید من به راههای آسمان آگاه ترم تا راههای زمین قضاوت را بر عهدهء مطالعه کنندگان این مطلب می گذارم که به گفتهء شاعر بی پیر مرو به جنگ زندگانی گر چه اسکندر زمانی.