متقین کسانی هستند که به غیب(آنچه ازحس پوشیده وپنهان است) ایمان می آورندونماز رابر پا میدارندواز تمام نعمتها ومواهبی که به آنان روزی داده ایم،انفاق میکنند.3
وآنانکه به آنچه بر تو نازل شده وآنچه پیش از تو(بر پیامبران پیشین)نازل گردیده ،ایمان می آورندوبه رستاخیز یقین دارند.4.آنان بر طریق پروردگارشانند،وآنان رستگارانند.5.
از این به بعد انشاء الله قرآن حکیم را باز میکنیم،وآنچه که مربوط به یک موءمن برای انجام دادن و طریقهء فکر کردن و به مسئله نوع عملکرد او در کرهء خاکی است می پر دازیم ونیز به نحوهء شناخت افراد غیر موءمن اعم از مشرک و کافر ومنافق وفاسق .... از بعد معرفتی آنها ونحوهء عملکرد آنها وسفسطه هایی که میکنند با ما باشید با شروع سورهء بقره برای این کار تنها از ترجمهء قرآن حکیم آیت الله مکارم شیرازی استفاده شده وبرای جلوگیری از هرگونه تحریف و تفسیر به راءی تنها شمارهء آیات ونام سورهء البقره که سورهءاول قرآن حکیم است ذکر میگردد بدون هیچ دخل وتصرفی تا ببینیم قرآن چگونه بودنی را تشریح و چگونه بودنی را نفی میکند.
اون فتوا اینه که اگر در سه روز سه مرتبه ویا سه بار در یک روز شک کردین کثیر الشک محسوب می شوید وهر طور که میتوانید نماز را اقامه کنید که به علت کثیر الشک بودن شما نمازتان درست است.
با دانستن این موضوع واز آنجا که نماز ظاهری دارد و باطنی(که ظاهر آن همان اعمالی است که به جا می آوریم) وباطن آن حضور قلب در هنگام اقامهء نماز می باشد به نظر می رسد نباید چندان نگران این موضوع هم بود چرا که پروردگار عالم محول الحول واحوال است که می تواند بهترین حال را در نماز خواندن برای ما ایجاد کند واگر چنین نیست شاید این گفتهء علی علیه السلام در نهج البلاغه در مورد من وشما به عینه مشاهده میشود که میفرماید؛پروردگار عالم بنده گان خودش را با کمی در سود وبهره آزمایش میکند.یعنی در حینی که خیال میکنید نماز را آنچنان که باید به جا می آوردم نتوانستم به جا بیاورم در حال آزمایش الهی بوده اید بنا براین میتوان نتیجه گرفت که این فتوا هم در مورد ظاهر نماز می باشد هم باطن نماز.
در آیهء 261 سورهء بقره چنین آمده؛کسانی که اموال خود رادر راه خدا انفاق میکنند،همانند بذری هستند که 7 خوشه برویاند،که در هر خوشه یکصد دانه باشدوخدا آن را برای هرکس که بخواهد(وشایستگی اش را داشته باشد)دو یا چند برابر میکند و خدا(از نظر قدرت ورحمت)وسیع و(به همه چیز)داناست.
علی علیه السلام میفرماید یک صدقه را روز بده یکی را شب ویکی را آشکارا بده یکی را در نهان وبی دلیل نیست که آن بزرگوار میفرماید صدقه ای که در فقر داده شود به قبولی نزریک تر است.به عنوان مثال اگر 1000 تومان را به 4 قسمت کنیم وبه صورتی که گفته تصدق کنیم اگر 700 برابر آن هم داده شود میشود روزی700000 تومان که کمبود حقوق آخر ماه را جبران میکند که نه بلکه انسان را بی نیاز ازغیر میکند.وحتی علی علیه السلام می فرماید:دعاهای خود را با صدقه دادن فرود آورید،یعنی هر حاجتی که داشته باشی تصدق دادن را وا مگذار.با این وجود دیدن این همه فقر در کشور ما جای بسی شگفتی دارد.زیرا هیچکس ناتوان از پرداخت روزی 1000 تومان در روز نیست به قول علی علیه السلام که میفرماید؛آنکه به عوض گرفتن از بخشیدن ایمان دارد در بخشیدن بخل نمی ورزد.
ایشان میفرمایند؛مرگ انسان موجب نجات او از مرگ میشود.این گفته بدین معنی است که مرگ هر انسانی یک بار اتفاق می افتد وآن هم به رائ پروردگار نه حادثه یا چیز دیگری گو اینکه در ظاهر بر اساس اتفاق یا حادثه ای صورت بگیرد.ودر جایی دیگر در جواب اینکه چرا شما خودتان به سبب علمی که دارید نمرد ه اید(که همان ماجرای پرسیدن صفات متقین از ایشان است ، وایشان پس ازفوت شخصی به سبب شنیدن صفات متقین گفت از همین برای او میترسیدم)فرمود تو خود را باش (یعنی مواظب حرف زدنت باش)گویی شیطان در آن دمید(یعنی سخنی گفته ای جا هلانه و فتنه انگیز) اشاره میکنند که هر کسی عمر معین وطبیعی دارد که تا آن تمام نشده باشد نمی میرد.درستی ومطابقت دارد این گفتهءآن بزرگوار با آیهء129 سورهء طه که در آن قرآن میفرماید؛واگر سنت وتقدیر پروردگارت وملاحظهء زمان مقرر نبود،عذاب الهی بزودی دامان آنان را می گرفت.(واین گفته را با این سخن شاعر شیرین سخن فارسی به پایان میبرم که میگوید؛تو دوستان را کجا کنی محروم تو که با دشمنان این نظر داری)