در این متن می خواستم بگویم که در ظاهر جنگ بود بین علی ومعاویه وشاید با لطائف الحیل از طرف معاویه حکومت به دست اوافتاد ولی اگر هدف را که هردو بر سر آن مبارزه می کردند را قرآن وعمل به آن قرار دهیم ،فقط علی علیه السلام برندهء معرکه بودوچنانکه پیامبر فرموده بود:قرآن واهل وبیتم از هم جدا نمی شوند تا در حوض کوثر برمن وارد شوند .
وچرا قرآن وعمل به آن مد نظر باشد،برای انتخاب خلیفه؟
برای اینکه خلافت بر همین پیروان اهل این کتاب از دل همین قرآن بیرون آمده است.
گروه کثیری از مسلمانان صدر اسلام بر این عقیده بودند که معاویه سیاستمدارتر از علی علیه السلام است،واین موضوع حتی در نهج البلاغه از طرف امام علی علیه السلام بیان شده که از گویندگان این نظراظهار شگفتی کرده اند،اینگونه اظهار نظر ها بر می گردد به ایمان یا کفر داشتن شخص سوءال کننده به عبارتی اگر از دیدگاه الهی به این موضوع بنگریم باید براین عقیده باشیم که خداوند را قوانین وآئین وروشی است که امام تا زمان شهادتش از آن عدول نکرده است واین نشاندهندهء قبول اعمال اوست چنانکه درجنگ صفین به خودش صفت قرآن ناطق اطلاق نموده است.و در تاریخ اعمال وکردار حسنه او برای رهروان راهش برهان قاطع می باشد ولی از این همه سیاست ورزی معاویه چیزی در تاریخ نمانده است چرا که او هدفی جز قدرت طلبی نداشته است.ودلیل بر این مدعا همین گفتهء امام است که پس از مرگ شخص یا جهنمی ویا اهل بهشت یا جنت است ومرامنامهء اهل جنت که عمل به آن امر شده قرآن مجید است وجهنمی هم که از آن نذیر شده باز هم قرآن کریم است،وحال شما گفته ها وعمل هردو را به قرآن عرضه کنید وببینید کدام قبول وکدام مردود می باشد.
برخی بر این باورندکه،هر کس تولید ثروت می کند از هر راهی ولو غیر اخلاقی،جای تقدیر برای او هست وباید از این نبوغ تقدیر به عمل آید.
ولی با توجه به این روایت از۱۴ معصوم که می گوید هر کس آداب وسنن کسب وکاررایاد نگیرد به ربا می افتد،این کار(کسب روزی حرام وغیر اخلاقی)کار چندان سختی هم نخواهد بود فقط مقدار اندکی پول لازم است وقدرت بازو (بنا به تعریف اثر مرکب)